Vorig hoofdstuk

Hoe leer je?

Content zoeken


/*! elementor – v3.21.0 – 26-05-2024 */
.elementor-heading-title{padding:0;margin:0;line-height:1}.elementor-widget-heading .elementor-heading-title[class*=elementor-size-]>a{color:inherit;font-size:inherit;line-height:inherit}.elementor-widget-heading .elementor-heading-title.elementor-size-small{font-size:15px}.elementor-widget-heading .elementor-heading-title.elementor-size-medium{font-size:19px}.elementor-widget-heading .elementor-heading-title.elementor-size-large{font-size:29px}.elementor-widget-heading .elementor-heading-title.elementor-size-xl{font-size:39px}.elementor-widget-heading .elementor-heading-title.elementor-size-xxl{font-size:59px}

Hoe leer je?
Inhoudsopgave

/*! elementor-pro – v3.21.0 – 20-05-2024 */
.elementor-widget-table-of-contents .elementor-toc__header-title{color:var(–header-color)}.elementor-widget-table-of-contents.elementor-toc–collapsed .elementor-toc__toggle-button–collapse,.elementor-widget-table-of-contents:not(.elementor-toc–collapsed) .elementor-toc__toggle-button–expand{display:none}.elementor-widget-table-of-contents .elementor-widget-container{min-height:var(–box-min-height);border:var(–box-border-width,1px) solid var(–box-border-color,#9da5ae);border-radius:var(–box-border-radius,3px);background-color:var(–box-background-color);transition:min-height .4s;overflow:hidden}.elementor-toc__header{display:flex;align-items:center;justify-content:space-between;padding:var(–box-padding,20px);background-color:var(–header-background-color);border-bottom:var(–separator-width,1px) solid var(–box-border-color,#9da5ae)}.elementor-toc__header-title{font-size:18px;margin:0;color:var(–header-color);flex-grow:1}.elementor-toc__toggle-button{cursor:pointer;display:inline-flex}.elementor-toc__toggle-button i{color:var(–toggle-button-color)}.elementor-toc__toggle-button svg{height:1em;width:1em;fill:var(–toggle-button-color)}.elementor-toc__spinner-container{text-align:center}.elementor-toc__spinner{font-size:2em}.elementor-toc__spinner.e-font-icon-svg{height:1em;width:1em}.elementor-toc__body{padding:var(–box-padding,20px);max-height:var(–toc-body-max-height);overflow-y:auto}.elementor-toc__body::-webkit-scrollbar{width:7px}.elementor-toc__body::-webkit-scrollbar-thumb{background-color:#babfc5;border-radius:10px}.elementor-toc__list-wrapper{list-style:none;padding:0}.elementor-toc__list-item{margin-bottom:.5em}.elementor-toc__list-item.elementor-item-active{font-weight:700}.elementor-toc__list-item .elementor-toc__list-wrapper{margin-top:.5em;margin-inline-start:var(–nested-list-indent,1em)}.elementor-toc__list-item-text{transition-duration:var(–item-text-transition-duration)}.elementor-toc__list-item-text:hover{color:var(–item-text-hover-color);-webkit-text-decoration:var(–item-text-hover-decoration);text-decoration:var(–item-text-hover-decoration)}.elementor-toc__list-item-text.elementor-item-active{color:var(–item-text-active-color);-webkit-text-decoration:var(–item-text-active-decoration);text-decoration:var(–item-text-active-decoration)}.elementor-toc__list-item-text-wrapper{display:flex;align-items:center}.elementor-toc__list-item-text-wrapper:before,.elementor-toc__list-item-text-wrapper i{margin-inline-end:8px;color:var(–marker-color)}.elementor-toc__list-item-text-wrapper svg{margin-inline-end:8px;fill:var(–marker-color);height:var(–marker-size,.5em);width:var(–marker-size,.5em)}.elementor-toc__list-item-text-wrapper i{font-size:var(–marker-size,.5em)}.elementor-toc__list-item-text-wrapper:before{font-size:var(–marker-size,1em)}.elementor-toc–content-ellipsis .elementor-toc__list-item-text{white-space:nowrap;overflow:hidden;text-overflow:ellipsis}.elementor-toc__list-items–collapsible>.elementor-toc__list-wrapper>.elementor-toc__list-item>.elementor-toc__list-wrapper{display:none}.elementor-toc__heading-anchor{position:absolute}.elementor-toc__body .elementor-toc__list-item-text{color:var(–item-text-color);-webkit-text-decoration:var(–item-text-decoration);text-decoration:var(–item-text-decoration);transition-duration:var(–item-text-transition-duration)}.elementor-toc__body .elementor-toc__list-item-text:hover{color:var(–item-text-hover-color);-webkit-text-decoration:var(–item-text-hover-decoration);text-decoration:var(–item-text-hover-decoration)}.elementor-toc__body .elementor-toc__list-item-text.elementor-item-active{color:var(–item-text-active-color);-webkit-text-decoration:var(–item-text-active-decoration);text-decoration:var(–item-text-active-decoration)}ol.elementor-toc__list-wrapper{counter-reset:item}ol.elementor-toc__list-wrapper .elementor-toc__list-item{counter-increment:item}ol.elementor-toc__list-wrapper .elementor-toc__list-item-text-wrapper:before{content:counters(item,”.”) “. “}

Het leerproces

Gedurende de opleiding leer je principes uit de psychologie om twee redenen. Ten eerste is leren een duurzame, lange termijn verandering.

Ervaringen uit het verleden beïnvloeden immers het gedrag in de toekomst. Het is een uitdaging om jouw leerervaringen zo te structureren dat de kennis daadwerkelijk beklijft en je deze kunt inzetten in toekomstige situaties.

Wij zien studenten in de praktijklessen kennis reproduceren en aan het eind van de opleiding een mooi examen afleggen. Maar wij kijken verder dan dat. Wij willen dat je zodanig leert dat je de theoretische en praktische kennis en ervaring uit deze opleiding over 5 jaar nog steeds toepast. En dat je jezelf tegen die tijd natuurlijk nog veel verder hebt ontwikkeld! Zorg ervoor dat deze 30 weken bij Milo Education een prachtige leerervaring wordt waarmee je op de lange termijn impact maakt op jouw cliënten.

Ten tweede staat het leerproces centraal in niet alleen jouw eigen ontwikkeling, maar ook die van jouw cliënten. Als trainer kun je cliënten alleen helpen bij een duurzame verandering als je ervoor zorgt dat ze daadwerkelijk iets leren. Mensen die leren, hebben namelijk de beste kans op blijvende aanpassingen. Dit principe geldt voor gedragsveranderingen met betrekking tot levensstijl, voedingskeuzes en ook de verbetering van bewegingskwaliteit. Het is dus een cruciaal aspect van jouw ontwikkeling als coach.

Een eerste stap hierin is het begrijpen hoe leren werkt, zodat je jouw cliënten effectief nieuwe kennis en ervaringen kunt bijbrengen. Leren is gekoppeld aan het verstrekken, ontvangen, verwerken en opslaan van informatie. De allereerste theorie die je hier opdoet, gaat dus niet direct over trainen, maar over hoe het brein functioneert tijdens het leerproces.

Wat is leren eigenlijk?

Leren kun je definiëren als elk proces waarbij een ervaring op een bepaald moment leidt tot veranderingen in gedrag in de toekomst. Deze definitie benadrukt twee belangrijke elementen:

  1. De ervaring zelf;
  2. De manier waarop je de verkregen kennis uit die ervaring toepast.

Hoe verwerk je informatie?

Hieronder zul je kennismaken met een theorie die je zal helpen om je potentiële leermomenten optimaal te benutten en de opgedane kennis op het juiste moment te gebruiken, zodat je deze daadwerkelijk kunt inzetten om impact te hebben. Deze informatieverwerkingstheorie biedt inzicht in de verschillende fases van het onthouden van informatie, zodat je voor elke fase een strategie kan ontwikkelen om meer te kunnen leren. Het is niet de bedoeling dat je deze theorie reproduceert, en hij zal ook niet terugkomen op je examen. Het begrijpen van de theorie zal echter wel een grote meerwaarde hebben voor je leerproces. Door deze theorie te vertalen naar praktische strategieën, zul je je ontwikkelen tot een betere student, coach, en trainer.

Informatie-verwerkings-theorie

Het menselijk brein is een buitengewoon complex orgaan waarvan we nog lang niet alles begrijpen. Het is een uitdaging om precies te achterhalen hoe ons lichaam complexe informatie uit het heden en verleden combineert, interpreteert en benut. Ons zenuwstelsel fungeert als een communicatienetwerk, waarin signalen informatie uit de omgeving ontvangen en verwerken, terwijl het tegelijkertijd signalen uitzendt in interactie met die omgeving. Dit proces vormt de manier waarop informatie het lichaam binnenkomt en wordt doorgegeven.

De informatieverwerkingstheorie is een globaal schematisch overzicht dat uitlegt hoe we informatie ontvangen, verwerken, opslaan en later ophalen. Deze theorie werd voor het eerst gebruikt in de jaren 60 van de 20e eeuw door Atkinson en Shiffrin en is bedoeld als een algemene manier van denken over de werking van het brein. Dit kader biedt structuur aan hoe het brein informatie ontvangt en gebruikt om doeltreffend te handelen. Het is voor ons een perfect vertrekpunt. Zie afbeelding 1, die hieronder verder wordt toegelicht.

Het is belangrijk om te beseffen dat dit model niet al te letterlijk moet worden genomen, omdat het een vereenvoudigde weergave is. Zoals eerder vermeld, zijn er nog veel onbeantwoorde vragen over hoe het brein precies werkt.

/*! elementor – v3.21.0 – 26-05-2024 */
.elementor-widget-image{text-align:center}.elementor-widget-image a{display:inline-block}.elementor-widget-image a img[src$=”.svg”]{width:48px}.elementor-widget-image img{vertical-align:middle;display:inline-block}

De theorie werkt vanuit 2 kernprincipes

  1. We hebben een gelimiteerde mentale capaciteit om informatie te verwerken. Er zit een maximum aan informatie ontvangen, verwerken en opslaan. Het brein heeft maar een bepaalde capaciteit waarmee we de verschillende handelingen kunnen uitvoeren. Daarnaast beïnvloeden interne en externe factoren de hoeveelheid capaciteit die op dat moment benut kan worden.
  2. Volgens deze theorie bestaat informatie verwerken uit 3 opslagpunten:

  • Sensorisch geheugen – Dit omvat alle informatie die we ontvangen van onze sensoren of zintuigen, waaronder horen, ruiken, voelen, proeven en zien.

  • Werkgeheugen – Dit is het bewustzijn en de plek waar we informatie kunnen omzetten naar acties in het nu.

  • Langetermijngeheugen – Dit is de plek waar kennis voor lange termijn wordt opgeslagen aan de hand van codering.

ussen de verschillende opslagpunten kunnen we bruggen slaan met acties. Dit worden de controleprocessen genoemd. Tussen het sensorisch geheugen en het werkgeheugen kunnen we filteren met aandacht; tussen het werkgeheugen en het langetermijngeheugen kunnen we opslaan door te coderen; en tussen het langetermijngeheugen en het werkgeheugen kunnen we informatie ophalen. Aangezien leren gaat over informatie ontvangen in het moment en ophalen in de toekomst, kunnen we gelijk al belangrijke fases onderscheiden die succesvol leren mogelijk maken.

Succesvol leren is afhankelijk van een aantal factoren:

  • Hoe wordt de informatie gedeeld?

  • Hoe wordt de informatie ontvangen?

  • Hoe wordt de informatie verwerkt?

  • Hoe wordt de informatie gebruikt (leren is een werkwoord)?

  • Hoe wordt de informatie herhaald?

De 3 opslagpunten (sensorisch, werk- en langetermijngeheugen) kunnen worden onderscheiden op functie, capaciteit en duur.

Sensorisch geheugen

We krijgen veel meer informatie binnen dan het werkgeheugen kan verwerken. Gelukkig maar, want als je alle stimuli in je bewustzijn zou ontvangen, dan zou je gillend gek worden. We zijn wel in staat om informatie voor een korte tijd vast te houden, voordat we er aandacht aan besteden. We zien lichtflitsen nog een fractie van een seconde nadat ze zijn weggeëbd in het donker en ook als je niet zit te luisteren naar een saai gesprek kan je op aanvraag nog een paar zinnen terughalen. Voor elk zintuig ontvangen we informatie en houden dit tussen de 0,5 en 3 seconden vast, zonder dat het ooit in ons bewustzijn terechtkomt.

Dit is een belangrijke functie voor ons overleven, want je zal later leren dat we ook onbewust kunnen handelen. Die 0,5-3 seconden is net genoeg om weg te springen als je een auto niet hebt zien aankomen omdat je op je telefoon zat.

De capaciteit van ons sensorisch geheugen is tussen de 3 en 7 eenheden van informatie. Hoe meer zintuigen tegelijk, of hoe complexer en intenser de informatie, des te minder we aankunnen. Het is bijvoorbeeld bijzonder lastig om aandachtig te luisteren als je een heftige koeienstrontgeur ruikt. Als we informatie willen gebruiken, moeten we het aandacht geven zodat het in ons bewustzijn terechtkomt.

Werkgeheugen

Dit is het bewustzijn. De plek waar we informatie actief gebruiken. Hier komt vanuit twee plekken informatie samen. Nieuwe informatie uit het sensorisch geheugen door aandacht en bekende informatie uit ons langetermijngeheugen door ophalen. Ook hier werken we op korte termijn, maar met iets meer capaciteit en duur: 5-15 seconden als we niet actief herhalen. En we kunnen ongeveer 7 tot 9 brokken aan informatie actief vasthouden. In ons leerproces is dit een belangrijke plek, omdat we willen dat we de juiste informatie oppikken uit onze omgeving en de juiste informatie ophalen uit ons langetermijngeheugen, zodat we in het nu acties ondernemen die impact maken.

Voorbeeld
Een squat coachen

Als je cliënt een squat uitvoert, moet de aandacht van de trainer op de juiste plaatsen gericht zijn, zodat de belangrijke informatie wordt gefilterd. Vervolgens is het de kunst om kennis en kunde op te halen uit het langetermijngeheugen zodat je een beslissing kan maken die impact maakt. Ga je een aanwijzing geven of alleen maar positief bekrachtigen? Wanneer zeg je wat? Hoe gebruik je jouw stem? Waar ga je staan om het beste zicht te hebben om de beweging te analyseren? Waar kijk je naar? Je maakt een hele hoop beslissingen op basis van net verkregen informatie en informatie uit eerdere ervaringen. Die informatie en de keuzes die daaruit volgen bepalen of jij als trainer succesvol zult zijn.

Langetermijngeheugen

Niet alle informatie bereikt het langetermijngeheugen vanuit het sensorisch geheugen. Tijdens dit proces gaat informatie verloren en filtert het brein op belang. Coderen is het proces waarbij informatie wordt verplaatst van het korte- naar het langetermijngeheugen en wordt opgeslagen. Omdat het opslaan van nieuwe informatie moeilijk is (en dus energie kost), is het lichaam spaarzaam en richt het zich vooral op relevante informatie. We zijn zeer attent voor informatie die ons waarschuwt voor gevaar en informatie die ons direct positieve feedback geeft. Daarom kun je gemakkelijk je favoriete muziek onthouden, omdat het luisteren ernaar direct fijne gevoelens geeft. Maar als je een stuk uit je hoofd moet leren waarvan je geen feedback krijgt vanuit je lichaam, wordt het opeens een hels karwei.

Het ophalen van informatie is uiteindelijk wat je succes gaat bepalen in het handelen als trainer en coach. Ons doel in de opleiding is dat jij kennis en kunde verkrijgt die je niet alleen tijdens de opleiding gebruikt. Het gebruik ervan ná de opleiding is nog veel belangrijker. Daarom moeten we ervoor zorgen dat je kennis opslaat die relevant is, maar belangrijker nog: ophaalt op het moment dat het relevant is. Ook hier is belang een grote factor, maar daar kunnen we herhaling met feedback aan toevoegen. Als je kennis vaker gebruikt en opmerkzaam bent op de feedback die je krijgt, dan raakt het steeds steviger verankerd in je brein en wordt het makkelijker op te halen.

Beide processen kunnen relatief automatisch gaan, maar ook met veel inspanning. Dit moet je zien als een continuüm met aan de ene kant moeiteloos en automatisch en aan de andere kant inspannend en bewust. Dit wordt ook wel de dual processing theory genoemd, bekend gemaakt door het werk van Daniel Kahneman en Amos Tversky (Thinking Fast and Slow, 2002). De mate waarin een taak je moeite kost, ligt aan de complexiteit van de taak in verhouding tot de competentie die je hebt verworven.

Voorbeeld
Auto rijden: moeilijk of makkelijk?

Tijdens een eerste rijles werk je aan veel nieuwe handelingen tegelijk. Je hebt wellicht nog nooit gestuurd, gas gegeven of met zo’n groot en zwaar vaartuig op de weg gereden. Of rekening moeten houden met anderen en afstanden tot objecten om je heen. Dan is schakelen een grote uitdaging. Als dit alles zich ook nog eens afspeelt op een druk verkeerspunt in een stad die je niet kent, dan kun je je voorstellen dat de kans op succes vrij laag is. Je handelingssnelheid zal enorm vertragen. Om die nieuwe taken te leren zal je ze heel bewust stap voor stap moeten doorlopen. Voordat je sneller en meer automatisch kan handelen, heb je nog veel nieuwe informatie te verwerken en eigen te maken.

Vergelijk bovenstaand scenario eens met iemand die jaren rijervaring heeft en de route naar huis niet eens meer opmerkt. Hij kan onderweg heel rustig de dag verwerken en muziek luisteren, terwijl zijn brein onbewust handelt en gevaren in de gaten houdt. Pas als er een voetganger plotseling oversteekt, zal hij heel bewust opkijken als zijn voet al lang de rem heeft ingetrapt.

 

Dus door vaak handelingen te herhalen waarbij je feedback ontvangt, krijgt de handeling steeds meer onder de knie. Je wordt competent. Daardoor verschuift de handeling van inspannend naar automatisch. Je kunt dan de complexiteit vergroten. Je kunt eens in een bus gaan rijden, naar de racebaan met een snelle auto of een bergrit gaan maken over kronkelende weggetjes met een flinke afgrond naast je. Dit zou je iemand zonder rijervaring en rijbewijs niet aanraden, maar het kunnen prachtige uitdagingen zijn voor iemand met beide. Dit wordt het stapelen van kennis genoemd.

https://vimeo.com/991308905?share=copy

Focus in je leerproces

Hier zijn 3 essentiële punten om te onthouden tijdens je leerproces:

1. Voorbereiding is essentieel

Bereid je goed voor. Maak gebruik van de online leeromgeving, bekijk video’s, maak de studieopdrachten om actief met de materie bezig te zijn. Daarnaast bereiden wij je ook voor op de praktijkles met een video met de belangrijkste punten van de praktijkles en de planning voor de les. Zo ben je goed voorbereid en weet je wat je kunt verwachten tijdens de les, waarbij de focus ligt op het omzetten van theoretische kennis naar praktische vaardigheden.

2. Actief leren

Leren gebeurt wanneer je kennis in de praktijk toepast op het moment dat het relevant is. Bereid je huiswerk grondig voor en benut de mogelijkheden tijdens de praktijklessen om te testen of je de kennis en vaardigheden beheerst. Durf uitdagingen aan te gaan en maak gebruik van leermomenten. Het kan ongemakkelijk zijn, maar dit is de reden waarom je deelneemt aan de lessen. Omarm het leerproces en vraag ondersteuning als je dat nodig hebt.

4. Reflecteer

Na de praktijkles is het belangrijk om te reflecteren. Neem de tijd om je notities door te nemen en je leerervaringen te beschrijven. Reflectie helpt om de kern van de kennis te distilleren en deze beter in je geheugen te verankeren. Dit zorgt ervoor dat je de informatie gemakkelijker kunt terughalen vanuit je sensorisch geheugen en langetermijngeheugen wanneer je actief handelt vanuit je kortetermijngeheugen.